Клод МонеХуучирч гандсан явган сандал
Хуурамч хайр, хоосон үнсэлтэд залхсан бүсгүй мэт
Намрын цэцэрлэгт уйтгарлана.
Хөлөөр нь хөглөрөх сүүлчийн навчис
Нулимс адил салхинд хийснэ...
Хэзээ, хаана, хэдүйд би
Хэний төлөө
Хуучирч гандсан явган сандал шиг
Гуниглан чичирч явлаа?
Сэтгэлийн минь гүнд тийм нэгэн дурсамж үлджээ
Сэршгүй бөх нойрондоо дурсамж минь автжээ.
Залуу нас минь тэр дурсамжийн цаана
Замд гарч үзээгүй мөрөөдөгч адил,
Зандалчинд хөөгдсөн ишиг адил хоцорчээ...
Ц. Буянзаяа 2002.4.4
...