Инээмээр байна харин чи алга

Итгэмээр байна бас л чи алга

Өөрийгөө ойлгомоор байна чи алга

Өрөөлөөс сургийг чинь сонсмооргүй байна хурдан ир

Чамд захиа бичмээр байна үг дутна

Чамтай утсаар ярьмаар байна үг дутна

Чиний гэсэн бүхнийг өөрийн болгомоор байна үг дутна

Чимээгүй өөдөөс чинь хараад суумаар байна хурдан ир

Тэнгэр бүүдийгээд гунигтай шүүрс алдана

Тэртээ холоос чиний сураг хааяахан дуулдана

Өөрөөсөө чамайг хайсаар итгэл алдрах нь ээ

Өмнө чинь сөгдөж гуйхгүй ээ, зүгээр л хүрээд ир......

taken by nikeks999

АЗ ЖАРГАЛ

Өглөө босов

Орчуулгаа хийв

Ороо засав

Унтахаар зэхэв

.................

Өглөө болов.

Амьдрал минь

Аравхан үгэнд багтахуйц

Ийм энгийн.

Аз жаргал маань

Бүр ч энгийн:

Амтархан унших

Сэм гуниглах

Салхины өөдөөс

Нүдээ аниад

Санаа алдах

Ахиад л унших

Аар саархан бодлоо

Аз жаргал болтол нь дэвэргэх.

Хүүхэд нас шиг гэгээн тунгалаг

Энэ л өдрүүдээс

Амтлах гэж адгаж байсан

Аз жаргалын өнгө тодрохыг

Амьдрал, жаргал ийм энгийнийг

Арай хожуу ч гэсэн ухаарсан нь

Ахиад л аз жаргал байв.

2009.3.12. ...

Юу гэж бичихээ сайн мэдэхгүй л байна. Ямар ч байсан нэг хүнд дурлаад, тэр дурлалаас доор байгаа ийм хэдэн мөртүүд л үлдэж дээ. Гэхдээ тэр хүн биш, би л өөрийгөө зовоосон. 

О.М-д

Чи,  нүдэнд минь бүрхчихээд урсаж амжаагүй нулимс

Чи, дотор минь сэрчигнээд л байдаг навчсын чимээ

Чи, буланд шигдээд чимээгүй гунигладгын шалтгаан

Чи, уншаад л байвч хуудас нь барагддаггүй тийм нэгэн ном

Чи, одоогоос өнгөрсөнлүү намайг булааж оддог шидтэн

Чи, зүрхэнд  сэмээрхэн шургалчихаад

    зүүдийг эзэгнэгч дураараа зочин

Чи,.....

Гэрэлд нь инээд цалгиулан гүйж болдог ч

Дусалд нь уйтгарлан доошоо б...

Бодолгүй уншсан амьдралын хуудас
Тэртээ урьд өнгөрсөн байлаа. Г.А

 

Амьдрал хэмээх номыг

Алгуурхан дэлгээд уншиж сууна

Уншаад л байгаа хэрнээ

Учир нь олдохгүй хачин ном.

Хамгийн жаргалтай мөчүүд ард хоцровч

Хойш нь эргүүлээд уншиж болдоггүй

Хамгийн бэрх зовлон өмнө дурайвч

Урагш нь эргүүлээд мэдчихэж болдоггүй

Хачин ном.

Хаяадаа тэр номыг тас хийтэл нь хаагаад

Хаашаа ч юм бэ  явчихмаар санагдавч

Дараагийн хуудсанд юу байгааг мэдэхээр

Тэвчин үлддэг.

Ураад базчихмаар хуудсууд нь улам тодрох

Энхрийлэн илбэмээр хуудсууд нь улам бүдгэрэх

Энэ ойлгомжгүй номын сүүлчийн мөрөнд

Юу байх бол?

….оны….сарын….өдөр үхэв.

Төг...

Одгэрэл бол үнэхээр сонирхолтой яруу найрагч. Энд оруулсан 3 шүлэгт би хамгийн дуртай. Уншаад эхэлмэгц л шууд өнгө аяс нь мэдэгдэх байх, шууд, хатуу, тэгсэн хэрнээ мэдрэмжтэй шүлгүүд. Яагаад ч юм энэ гурван шүлгийн мөрүүд хамгийн их санаанд ордог юм.
Адгуусан дунд байдаг амгалан цэцэн жинхэнэ зохирол
Анд нөхөд, тамхины утаан дунд алга байгааг мэднэ гэдэг мөрт зугаа цэнгэлийн хоосныг сануулах мэт байдаг.

Нэгэн намрын өдөр уйтгарлаад л байсан юм, тэгээд хамгийн сүүлд оруулсан энэ шүлгийг уншаад учиргүй сайхан мэдрэмж төрж билээ, гудамжинд байгаа навчсыг аваад хадгалан нандигнана гэхээр нэг л гоё ...

Энэ бичсэн зүйлээ уншсан чинь хэрэндээ "гүн ухаандах" гэсэн юм уу, айхтар л юм бичсэн харагдаж байна. Ердөө миний л бодол, ажиглалт юм даа. Агуулга, үг сонголт, логикийн алдаанууд байхыг үгүйсгэхгүй шүү. Зүгээр л миний дотроос ямар ч шүүлтүүргүйгээр шууд асгарсан бодлын хэлхээс гэж бодон хүлээж авна уу.

ЕРӨНХИЙЛӨХ БА НЭГ БҮРЧЛЭХ

Аливаа зүйлийг ерөнхийлж ярихад сэтгэл зүрхний оролцоо хэрэггүй, зүгээр л тархи ажилладаг. Сэтгэл хөдлөлгүй, хүйтэн хөндийгөөр аливаа зүйлийг ерөнийлж, онолын ерөнхий томьёоллыг нь хэлж болно. Харин “нэг бүрчлээд” ирмэгц л сэтгэл хөдлөнө, сэтгэл өвдөнө, нулимс гарна.

Алив...

     Цас ороод л, малгайлаад л өнөөдөр чинь харин гараад тааралдсан хүнийг угаачмаар өдөр байна уу гүй юу, бусдаараа бол ч нэх баясаад бахархаад байх юм алга доо.  Цас орохоор гутарсандаа улаан хоолойгоо утаад унадаг нөхөр байгаан би. Гэхдээ яахуу хорвоогийн жам юм хойно ордог юм ороол, хөлддөг юм хөлдөөл, гэсдэг юм нь гэсээл эхлэхийм хойно.  Цас орохтой уялдаад нүүрснийх нь балиар заваан утаа нь Улаахан хотыг  минь яг л шартсан хүний царай шиг болгоо хаячнаа бас. Одоо тэгээд чухам л бяд чинь утаагүй түлш, шахмал, наалдмал түлш эн тэртэй болжаагаа туршжаагаа гээд хашхираад байсан гаруудын ид ш...

 Цас ороод сэтгэл хөдлөөд сайхан байна оо. Сая ажил дээрээ байж байгаад тэсгэлгүй гарч шинэхэн цастай, шинэхэн агаар амьсгалж байгаад орж ирлээ. Цас дусагнан бууж байгаа тэнгэрийг ширтээд зогсоод л байхаар цас унаж байгаа биш харин би дээшээ нисээд байгаа юм шиг “шидэт” бодол төрдөг юм. Миний нисэж байна гэж өөрийгөө төсөөлөх бяцхан нууц арга маань. Борооноос ялгаатай нь цасыг орж байгааг нь нэг бүрчлэн тогтоон харж үзэсгэлэнг нь “барьж” болдог нь гоё шүү.

Нээрээ бороо гэснээс сэтгэл санаагаар унаад өөрийгөө шинэчилмээр, муу муухай бодол бүхнээсээ салмаар байвал ширүүн бороонд шалбайтлаа норох...

Догдлох гэж

Дороо эргэлдэн буух цасыг хүлээдэг

Даарах гэж

Дан цамцтай гадаа зогсдог

Инээх гэж

Эмзэгхэн усан ширхэгийг хүлээдэг

Эмзэглэх гэж

Ийм л өдөр чамайг боддог...

Иргэн Э. Монгол Улсын ерөнхийлэг болоод, өмнөх төрийн дээдийн сейфыг нээв. Сэйфэн дотор 3 дугтуй хэвтэх гэнэ. Эхнийг нь задалж унших гэтэл нэгэн ил хэвтэх сарайчсан цаас нүдэнд нь тусаж гэнэ. Цаасыг хартал:
"Сайн байна уу, өвлөн залгамжлагчаа. Төр гэдэг хүнд хэцүү ажил. Иймд та, миний хайрлах ухааныг бүү орхигтун, зөвхөн хэцүүдвэл дугаар есоор л задлаж уншарай!" гэсэн байв, тэр ил захианд.
Ерөнхийлгэч захиаг задлахаа болиод, гадаад дотоодоор зугаалж амарч байтал бүхэл бүтэн жил өнгөрч гэнэ. Амласандаа хүрэх бүү хэл, төлөвлөхөөсөө ч өнгөрсөн байв. Дотоод байдал халж, ер нь хэцүүхэн болж гэнэ. Хү...